Të sfidoj poetikisht (POETICAMENTE TI SFIDO) – Poezi nga Miriam Vinci / Shkëputur nga vëllimi poetik “Ke guxim të më lexosh shpirtin dhe jo pamjen?” – Finaliste në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020

Poezi nga Miriam Vinci
 
Shkëputur nga vëllimi poetik “Ke guxim të më lexosh shpirtin dhe jo pamjen?” – Finaliste në konkursin “Libri di-versi in diversi libri” organizuar nga Shtëpia Botuese “Libreria Editrice Urso” , Avola 2019- 2020
 
 
Të sfidoj poetikisht
 
Ky det, ky qiell
dhe unë që jam nga kjo tokë
dhe kjo tokë që është tek mua,
me këtë det dhe qiellin e saj,
me kurthet dhe misteret.
Poetikisht të sfidoj:
a e di
që sytë i përkasin njëri-tjetrit?
Bëhu parajsa ime.
Bëhu deti im.
Poetikisht të sfidoj:
ke guxim?
Bëhem parajsa jote.
Bëhem deti yt.
Ke guxim të mos më shohësh në fytyrë,
por të lexosh sytë e mi?
Poetikisht të sfidoj:
a ke guxim ta shohësh, të prekësh, të ndjesh shpirtin tim ?
Do të doja të isha dritë, dritë që shpon errësirën.
Poetikisht të sfidoj:
një puthje e vjedhur në ëndërr ja vlen
dhe nuk njeh falje.
A njeh falje?
Jo. Nuk e njeh.
Unë jam ëndrra jote, ti e imja.
Poetikisht të sfidoj.
A ke guxim të lexosh shpirtin tim dhe jo fytyrën ?
Të sfidoj!
Hape portën, shiko shpirtin tim.
Shikoje atë në sy.
Poetikisht të sfidoj.
Në majë të malit, nuk i shpëton ortekut.
Bota ime. Bota jote.
A ke guxim?
Më shkruaj mua. Po të shkruaj.
Poetikiisht të sfidoj.
Të lexova. Lexomë.
Poetikisht të sfidoj.
 
Përktheu në shqip nga italishtja Juljana Mehmeti
 
 
 
POETICAMENTE TI SFIDO
 
Questo mare, questo cielo
ed io che sono di questa terra
e questa terra che è in me,
con questo mare ed il suo cielo,
con le sue trappole e con i suoi misteri.
Poeticamente ti sfido:
lo sai che
gli occhi si appartengono?
Diventi il mio cielo.
Diventi il mio mare.
Poeticamente ti sfido:
ce l’hai il coraggio?
Divento il tuo cielo.
Divento il tuo mare.
Ce l’hai il coraggio di non guardarmi in faccia,
ma di leggermi gli occhi?
Poeticamente ti sfido:
ce l’hai il coraggio di vedere sentire toccare la mia Anima?
E vorrei essere luce, luce che squarcia l’oblio.
Poeticamente ti sfido:
un bacio rubato in sogno, vale
e non conosce perdono.
Conosce perdono?
No. Non conosce perdono.
Sono il tuo sogno, sei il mio sogno.
Poeticamente ti sfido.
Ce l’hai il coraggio di leggermi l’Anima e non il volto?
Ti sfido!
Spalanca la porta, guarda la mia Anima.
Guardala negli occhi.
Poeticamente ti sfido.
In cima alla vetta, non si sfugge alla valanga.
Mio mondo. Tuo mondo.
Allora, ce l’hai il coraggio?
Scrivimi. Ti scrivo.
Poeticamente ti sfido.
Ti leggo. Leggimi.
Poeticamente ti sfido.
 
 
 
Traduzione in lingua albanese a cura di Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s