Marta Markoska (Maqedonia e Veriut)

Marta Markoska (Maqedonia e Veriut)

Marta Markoska u lind në datën 29.06.1981, në Shkup. Ka diplomuar për Letërsi të përgjithshme dhe komparative, në fakultetin filologjik “Bllazhe Koneski” në Shkup, ndërsa ka magjistruar për Stdudime kulturologjike interdisciplinare në letërsi, në Institutin e letërsisë maqedonase në Shkup.
Markoska është anëtare e Shoqatës së Shkrimtarëve të Maqedonisë dhe deri tani ka botuar njëmbëdhjetë botime autoriale: poezi, prozë/tregime, studime shkencore, kritikë/ese.
• Libri Heroik / Erotik (H/ERO/T/IC BOOK, poezi erotike, Matica, 2019)
• Kallëzim(e) të fil(m)uara, studime shkencore dhe ese (Evroballkan – Shkup, 2017)
• Vrima të zeza në ne, përkthyer në serbisht libri “Cërni dupki vo nas” (Gramatika, Beograd, 2017)
• Vrima të zeza në ne, poezi (botimi II, verzioni maqedonisht – anglisht, shpërblimi “Todor Çallovski”, 2015)
• Vrima të zeza në ne, poezi, shpërblimi “Beli Mugri”, 2014)
• Debat për Zen budizmin (Transcedenca religjioni – filozofia në mes mendimit lindor dhe perëndimor) studim shkencor, Matica, 2013)
• Kokëfortë drejt lartësive, poezi (botimi II, Magor, 2013)
• Kokëfortë drejt lartësive, poezi shpërblimi “Aco Karamanov”, 2012)
• Hiper hipotezat, ese (Instituti për letërsi maqedonase, 2011)
• Vorbull në Betlehem, tregime (Templlum, 2010) dhe
• Të gjitha rrjedhat derdhen në shtratin time, poezi (Templlum, 2009).
Markoska është fituese e këtyre shpërblimeve: Shpërblimi i parë për tregim më të mirë në konkursin Elektrolit (Templum / Margjina), për tregimin Çka ndodh kur e lexoni Frejzerin (2007), shpërblimi Aco Karamanov (2012), për dorëshkrimin poetik Kokëfortë drejt lartësive; shpërbilimi Beli Mugri (2014), për dorëshkrimin poetik Vrima të zeza në ne, shpërblimi Todor Çallovski, për poezi, eseistikë, kritikë dhe forma proze kreative, 2015 (laureate e parë); shpërblimi për tregim të shkurtër në Nova Makedonija, për tregimin Lartësitë e Feliksit (2015).
Krijimtaria e autores Marta Markoska është përfshirë në shumë antologji të poezisë bashkëkohore dhe prozës në vendin tonë dha jashtë vendit, kurse ajo është hartuese e Antologjisë së poezisë së dashurisë dhe lirikës erotike me titull Kreshta të lundrimeve poetik (2014).
Markoska ka qenë pioniere e lansimit të Tallk-shout të parë në Shkup, kushtuar gjith poetëve të njohur maqedonas, të quajtur ”Magnitudat letrare”.

 

KËNGË NGA LIBRI HEROIK / EROTIK

 

HYN SI…

Dëshiroja të jesh thelbi i arrës sime
të shtrihesh mes lëvozhgave të mia,
dëshiroja të jesh margaritar i guaskës sime
të derdh mbi ty gjith lëngjet e mia,
dëshiroja të jesh krimb në qershinë time,
të ëmbëlsohesh në ëmbëlsinë e sa.j

Dëshiroja të bëhesh prijës i fisit tim,
të më hysh si zanafillë në farë.
Të më jesh edhe shpëtim,
edhe humnerë njëkohësisht.

Kurse ti nga gjith kjo,
më quajte vetëm
sundues e vogël dashurie!

 

MË FËRKO

Të dielave, kur shiu ka erë bliri
a mërzia më çon të mendoj për ty,
dora e majtë ledhaton të djathtën
a kofshët fërkohen mes veti,
në mungesë të prekjes së huaj.

Më duhesh që ta tërheqësh këmbëzën
kur kujtohem se
pimë vet,
flemë vet.

Të dielave kur shiu ka erë bliri
a në tryezë qëndon vetëm një filxhan i zbrazur,
libër që askush nuk e lexon,
çelësa gjë asgjë më nuk çelin,
kujtime që askush nuk i kujton më.

Më duhesh që ta tërheqësh këmbëzën,
sepse që moti
pimë vet,
flemë vet.

 

MË ZGJERO

Qielli është i ngushtë për ne të dy.
I mblodhëm të gjitha bekimet e tij
Tani nuk kemi më shtëpi, jemi fëmijë të askujt
e menduam se Zoti ka caktuar të takohemi
jo për të dyfishuar gëzimet,
por për të ndarë brengat.

Toka është shumë rrumbullake,
për të kuptuar mprehtësinë e këndeve,
të formave të ashpra gjeometrike
ku jeta na ka vënë.
Dhe aq të robëruar në dimensione të shumta,
shpresojmë të jetojmë në mënyrë lineare.

Thua: fati pranon shpërblesë,
por ai nuk pranon monedha të imta.
E ne nuk kemi miliona për ti dhënë …
të na lejojë të jetojmë pranë njëri – tjetrit,
aq sa dëshirojmë,
aq sa meritojmë.

 

BËMË HARTË

Nëse trupi im është territor për mbisundim
mes disa palëve ndërluftuese,
e ti i pari dëshiron të ngulësh flamurin
që të shënjosh se të takon vetëm ty,
mendon se di për ta zbutur,
si ta ruash, kultivosh e ta ledhatosh?

Trupi im nuk është hapësirë gjeografike,
ku mund të shpallesh perandor.
Trupi im është histori e tërë
ku janë shënuar shumë fate,
në të janë nënshkruar shumë emra,
nëpër të kanë kaluar shumë pushtues,
shumë perandori janë shkatërruar mbi të,
shumë rerandorë janë bindur para tij.

Por, trupi im për ty është magmë vullkanike,
stratosferë armiqësore pa oksigjen,
majë e pashkelur me bisha të egra,
ndaj nuk do të mund ta shënosh
hartën e jetës tënde për të cilën kam mall.

 

QASMU MUA

Këngët nuk më mjaftojnë
të mund të lahem me to
kur nuk je të ma turbullosh ujin.
Dridhem para pritjes së secilit varg të ri,
si fletëz e ndjeshme para flakës.

Pritja më emocionon çdo qelizë
që ndryshon strukturën e ADN – së
nga mendimi që do të na takohen trupat.

Malli për prekje zgjatën shumë
për këtë jetë të shkurtër ku nuk dimë
ku do na zë nata e a do të agojë dita.

Mos i shtyj psherëtimat tona
për ndonjë jetë të ardhshme
ku ndoshta ti do të jesh ardhje e une – shkuarje

Qasmu dhe më lejo të të përmbys si Atlantidën
që vetëm unë të di ku gjithnjë të të gjej përsëri.

Qasmu dhe më lejo vetëm unë të ankoroj në gjirin tën
kurse ti, deti im i trazuar – përherë do të më përkundësh…

 

MË PRANO

Bëhu zbulimi im i ri shkencor
të të hulumtoj në gjith meridianet
dhe të ankorohem në gjirin ku
lëngjet tona ende avullohen…
Të ndez vullkanin që të derdhë magmën,
të na shndërrojë në mbeturina,
fosile nga të cilat nesër do të lind brezi i ri.

Më merr në bregdetin tënd
të mbetur e kurë të shëruar.

Bëhu zbulimi im i ri shkencor,
më lejo të testoj voltazhën tënde
kur i ngazëllyer dridhesh në mua.
Të ndjej tërmetin përderisa
shtati yt i kundërvihet
tajfunit eksitues.

Më prano në odën tënde eksperimentale,
të bëjmë qark elektrik…

Bëhu zbulimi im i ri shkencor,
të të hulumtoj organ pas organi,
të depërtoj thellë në inde
dhe të ordinoj në fushën e ADN – së tënde
ku do të orvatem të shënoj edhe veten time.

Më prano në esencën tënde
siç të pranoj unë ty
gjithmonë si herën e parë

 

Përktheu nga orgjinali : Adem ABDULLAHU

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s