FJALË, QË NË GRYKË NGECIN PA U THËNË / Poezi nga Xhemal Gora

Poezi nga Xhemal Gora
 
 
FJALË, QË NË GRYKË NGECIN PA U THËNË
 
Ndërgjegjevrarë, dhunimi vjen dhe shkon
Fjalët e poetit, në grykë vdesin, pa u thënë.
Lulet, gjelbërimi, ngjyrat, nga dhimbja u thanë…
Ku shkojmë me zemrën farmak…
Në rresht testuar,
mjerim pas mjerimi, ëndërrat larë gjak…
Legjendat shoqërojnë shekujt,
mbi ëndërra dhe kocka…
Nata, prangos dritën hijeve,
honesh pa fund… nëpër dhimbje krimi
dritës rrëmbyer ëndërrat
nëpër plagë durimi…
Lakmitë mposhtën edhe gjigandët male
mëshira ngriu… u shndërrua në gurë…
Qiejve ngrihen duna mekatesh, si smog…
Ëndërrat, shpresat, plagë të vjetëra,
lëkurës sonë, varen horizonteve…
Dashuria rënkon buzë kohësh
bisht komete, që nuk shuhet kurrë…
Fjalët, verbimit qiri… dritëz për shpresën,
relike në muze, netë dhe ditë,
nëpër stuhi epokash, enden në vetmi
legjendave, vazhdojnë të na mëkojnë në shpirt!
Ç’ështe kjo muzikë në pallat…
kudo, si gjethet në Vjeshtë,
pemëve të jetës, bien zogj të vrarë…
Udhët, lotuar, përcjellin njerëz në shtegtim…
Unë, mbështjellë dhimbjen me mjerimin e tyre,
përciell netët e acarta,
kerkoj vargun e gëzimit,
që ma vranë, përpara se të lindë… !
 
4 Tetor, 2018

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s