Poezi nga Mary Elizabeth Frye / Përktheu nga Italishtja Juljana Mehmeti

Poezi nga Mary Elizabeth Frye

 

***

Mos ju afro varrit tim duke qarë.
Nuk jam.
Nuk fle aty.
Unë jam si njëmijë erëra që fryjnë.
Jam si një diamant në dëborë,
i ndritshëm.
Unë jam rrezja e diellit mbi grurin e artë.
Jam shiu i butë pritur në vjeshtë.
Kur në mëngjes zgjohesh e qetë, jam kënga e zogjve në tufë.
Unë jam gjithashtu yjet që shkëlqejnë,
ndërsa nata në dritaren tënde bie.
Prandaj, mos ju afro varrit tim duke qarë.
Nuk jam .
Unë nuk kam vdekur.

 

***

Non avvicinarti alla mia tomba piangendo.
Non ci sono.
Non dormo lì.
Io sono come mille venti che soffiano.
Io sono come un diamante nella neve, splendente.
Io sono la luce del sole sul grano dorato.
Io sono la pioggia gentile attesa in autunno.
Quando ti svegli la mattina tranquilla, sono il canto di uno stormo di uccelli.
Io sono anche le stelle che brillano, mentre la notte cade sulla tua finestra.
Perciò non avvicinarti alla mia tomba piangendo.
Non ci sono.
Io non sono morto.

 

Përktheu nga Italishtja Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s