SHKURTIMA / Poezi nga Fatbardha Xhani Myslimaj

Poezi nga Fatbardha Xhani Myslimaj
 
 
 
SHKURTIMA
 
 
***
 
Po rrija mbështetur në krahë pëllumbi
në tango ëndrrash derdhej butësi
një dorë e errët papritur më shkundi
më zgjoi fati im për dreq dhe ironi…
 
 
 
***
 
Kështu pra të fola me fjalë të thjeshta
Dëgjove me zemër sytë të ndritën,
se ëndrrat janë flutura krahë lehta
lule që me lotin e mallit rriten…
 
 
 
***
 
Gjithmonë vonë
Gjithmonë keq
Kështu na thonë
Kështu për dreq!!
 
 
 
***
 
E di nga larg më kujton ende,
se duhet gruaja që të largon
nëpër kujtime kërkon atje
një dashuri që s’ të mohon!!
 
 
 
***
 
Kur mbrëmja si pëlhurë e mëndafshtë
gri në blu
rrëzohet mbi pemë e mbi çatia
më mbështjell me dritën e syve të tu
e ëmbël, e lehtë, vesore… dashuria!!
 
 
 
***
 
Prej shekujsh nisur në të tjerë trupa
Kilometra krahësh zgjatur te unë
Në gjuhë pellazgësh në mijëra flutura
Shkruar në zemra, “të dua shumë”…
 
 
 
***
 
Po qe se
nuk tejkalohet normalja
arsyeja fatale e prekjes së trupave
pulverizuar dashurie dyshe;
do ulemi në nje cep
e do themi,
nuk bënim dot ndryshe!
 
 
 
***
 
Ndoshta mëngjesi nuk të mjafton
Ndoshta jam pak edhe unë
Mëngjesi vjen edhe të zgjon
Unë tërë natën, pa gjume!!!
 
 
 
***
 
Më zgjoni…,
sepse ëndrra sapo mbaroi
Mos u trishtoni
një tjetër sapo filloi…
 
 
 
***
 
I vura përballë
jetën time dhe ty…
Pastaj pyeta me dhimbje:
Janë e njejta gjë
të dy..?!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s