Poezi nga Zhaneta Barxhaj / Shkëputur nga vëllimi poetik ” Valltari pa këmbë”

Poezi nga Zhaneta Barxhaj
 
Shkëputur nga vëllimi poetik ” Valltari pa këmbë”
 
 
GJERB
 
Një kërcell nxjerrja-sysh
çpon regëtimën qorre…
 
Verbim tokësor baltë e ujë,
në pellgjet gjerbur prej
amfibësh jargavitur…
Fashuar me garza resh,
i dukej veç syri i rënduar nga rrezet…
 
 
 
FORMA
 
Algjebër kutish e rrathësh,
romb trëndafili cërgash.
Ma sjell këndin fare afër buzës,
dhe unë çpohem sërisht.
 
 
 
GËRMUSHUR
 
Trajta hundore
të fonemave cullake.
Kërrejnë prej lakimeve,
shquarësinë e tokës sterile.
 
Shenja pikësimi të ardhme,
gërmushur psikikës.
Nxjerrin formacionet e betejës
së shqyer të dialogut
orientalo-kristian…
Aty në Bosfor përballë Jeruzalemit
 
 
 
ALFABET
 
Pesëkëmbësh grindavec
më tregon rrugën e gjurmuar.
Nëpër stoqe gërmash të trashëguara,
nëpër lakimet e vdekura,
gjuhës kulturore, mohuar e mbartur në supe
lexuesish të marrë, shkencëtarësh filozofik,
të tokës së premtuar…
 
 
NJË ZOK
 
Zinxhir i patëmetë hallkambërthyer
nxiton hapin fluturak në ag.
Erës i kthen shpinën
diellit fytyrën,
natës… qeton, vdekon
“një zok”
 
 
PSALLME
 
Tinguj gjëmues,
në meshën e mesnatës.
Skarlatina nxjerrë shpellave egërsisht.
Përpiqen të kërcejnë rok,
nën tamburin e meshës së mesnatës.
Qirinj që varen,
tavanit formë çuditur.
Psallme të leçitura,tretur
nën hingëllima kuajsh.
Savanë …ku je?
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s