Poezi nga Zamira Agalliu

Poezi nga Zamira Agalliu

 

Lot me rim’ !

Mijëra varka me vargje
U nisën nga shpirti im
I mblodha në strofa
Lot me rim’……

I nisa larg nga vetja
Në detin me dallgë të mëdha
Me shkumë u tretën si vdekja
Konkurrim nuk ka….

I mblodha varkat e mia
Të gjitha në timin liman
Dhe dallgët mbi to u ngritën
Dhe dallgët mbi to ran’…..

Fjalët përgjatë bregut shtrirë
Përqafuan guacat pa u ndjerë
Vallezojnë nëpër errësirë
Ç’humnerë…. !!

a@z

 

Sytë e mi

Sytë e mi strehë të ngrohtë gjetën ty
E ruajta në shpirt këtë privilegj hyjnor,
Fjalët e pathëna t’i lexoj në sy
Zoti verbërinë nuk e keqpërdor.

Stina ime, dimër që i gëzohet pranverës
Pret Majin me gjelbërimin e tij,
Ti rrotullon e qesh me gotën e verës
E mbytesh në rrëfim me çmenduri.

Drejt së vërtetës më çon muzë e gjorë
Po kërkoja brenda saj çfarë ngjyre ka
Si një e verbër doja ta prekja me dorë
E vetme ishte, ngjyrë tjetër s’ka.

a@z

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s