Poem by Hamdi Ismail Meça / Translated by Prof.Tyran Prizren Spahiu- Kosova

Hamdi Ismail Meça
Anthroponics (human name), patronym (human adjective)
Hamdi Ismail Meça is one of the well-known authors of the Republic of Albania. Is poet, prose writer, publicist, essayist,and scholar. University degree in “Language Literature”. During the years of work he also carried out other specific qualifications.In addition to the National Prizes and the many “Acknowledgments”, a deserved place includes such as: Naim Frashëri Medal from the People’s Assembly of Albania (1989), “Honorary Citizen” by Telaviv Municipality, Israel 1992), “Friend of the City of Durrës” Durres-Albania (2000), “Honor of the Nation” – Albania, as a member of the Meça family, decorated by the President of the Republic of Albania (2017), Krutane Pride, From the Municipality and City Council of his birthplace Kruja-Albania (2017).
Chestnuts – fertile tree of pertinent right,
trunk, the shadow, the yard of the house,
as they are writing: “Kistinen” this name in Celtic,
“chataigne” in french, “gesztenye” in hungarian,
“castagna” in german, “gastan” in slovakian,
“castagna” in Italian, “gështenja” in Albanian,
the language of the pellazg earth with its roots writes this name,
these prehistoric fathers, like the patronym of the light of our eyes was left,
as the light of the eyes to maintain, at the eye’s light I do keep it,
keeps jealously my wife even if a sparkle interferes,
the bedroom keeps it all over the world where chestnuts
are ripen and pigeat “puf”, “puf” in the sputum of blood,
their smokes and vapors the chimneys of exclamation followed .
Chestnuts, Castanea Sativa, Castanea Mill,
and why not I do read: wild chestnut, soft chestnut,
goldenleaf chestnut, red chestnut, sweet chestnut,
short chestnut, horse chestnut, watery chestnut,
sea chestnut, what do I read and why not: albanian chestnut,
or balkan, european chestnut, american chestnut,
japanese chestnut, indian chestnut,
chinese chestnut, chestnut, etc. “and why not read,
what do I read and sing and why not with my ethnic voice
and microphone or any other intruder apparatus
like a shawl in the eye at this voice, yes.
famous in the family of (ah) or nightmare this tree,
ahhh- from downcoming of the perpendicular soul,
through the complex paths of the dams this soul, ahhh,
not only in the human body, but in each form of living,
a form of a living thing, at a tree, to a flora
that you, a barbarian contender, torture, slaughter, cut, kill,
sank, burn it alive, plastic natyre anywhere, from you!
Rare birds, over-sized rared, from you!
many years of plastic poultry, plastic flowers, plastic trees,
plastic reliev, plastic climates, plastic people, plastic tongue,
plastic power, plastic civilization, plastic life, from you!
Only angels near each of us plastic, no, never,
But with those birds’ wings
who say they have, to take care,
the arms wrap up, far to leave heavy smell of plastic,
some of you, angels, in plastic traps built
and at the door of the house of each of us, it may fall.
from divine examples of self-regulation to the biosphere
bread tree, chestnuts, castanea sativa, castanea mill,
in not appearing,
the one who eats instead of pushing to groundwater,
clouds reaches the stool, pulls the lips off after the meals,
standing upright to keep, the ground beneath her toe make it strong,
erosion of stress and depression in deep pits everywhere
do not push and sink, for the living walled,
the movement gets billions of living beings, gives to you,
give it to you, o man, the good-doer of the planet,
chestnuts, castanea sativa, castanea mill.
You have the backbone memory messy: “Awake! “
with extended thorns and inserted till the end the hormone
and the furthest thought, this to see the dark chooses,
like punch has the cone, the black cloud avalanche forms
but never for rains in hesitance and lying,
cork eye shrill warning has the grain
in the defense of couples – cones, in the form of hearts not accidentally,
full of boobs, marshallah, just grains in pairs
From two to eight, from eight to two, side by side
grains with cone,
stomach withe puppy from two to eight, from eight to two
has the cone,
morning coffee – the skin of each, of each,
the white farewell – each one’s flesh.
what is this exact number couple number from two to eight,
from eight to two at almost cone of this tree-poem?
The cybernetic robot instantly quenches the batteries
If at any moment human thought, whatever it is, touches it.
Which can be a woman, which a man, a plus and a minus,
north and south, east and west to this couple number?
From two to eight, from eight to two this couple number
as if punchy the ancient Romans,
except the 29 or 31 days, months in their calendar.
Chestnuts – family tree with children as they grow,
never the filthy chamber of the orgy-top of rodent worms,
from the cone branch its bottom is released,
squirrels scare and gather, her harvest in pairs
“for a better life,” happier in today’s looming freedom,
therefore, and the emigration tree in the world,
but not of astronauts inside cosmic ships
those twin limbs of the prolific fever number escaped, was lost there,
the earth-couple lacking there, the biological couple earth and sky,
this air is born, the water creates, the fire burns,
the fertile mud of love prepares,
from which any living thing, form of living.
chestnut boots and in the form of baby tops
and in the form of an open you-man, short-lived life,
mystical trees, ej, chestnuts, castanea sativa, castanea mill,
jinns and delightfully shade her shadow – yard,
like, the trunk-the sill and the tread,
human bodies doors open,
in the body of people have mind and enter,
to test if their heart – welcoming sofra?
from curiosity and self-contained to be done,
used people by using them?
Do the human body for extraordinary thoughts
Jeens and genius try to prove it?
Chestnuts, castanea sativa, castanea mill,
when cone falls or black magic does not work
In breaking the couple numbe of her corners on the arm?
The mountain top in every relief this tree, the argument of life,
that male and female couples in the sky previously relate,
man and woman in the sky marry as babies
In the heavens are conceived and formed things in the earth descend or go forth,
all the stars of the links in the couple, the knot by cutting,
What about you, hey? What about you,? Why do not get married?
Why with a child or none, you? From this waves of the sea
wave on the shore are not, but rather wrinkles the side, side
on the forehead of old mankind, from this, you, of you!
Oj! Lifeless life expectancy, dry life fertility,
emigration rate with homeland and empty nation, ouuu!
Asteroid-male, asteroid-female, asteroid-from splits,
divorces him or her, it is impossible for him or her
when a partner or female partner is not parted with his or her own choice
or divided with decimals – consequences from behind.
O boys, o girls, crown when you connect
in the municipalities of the territories or in the houses of religions,
where most of their crowns, for flowers – windows closed,
for leafy-apartment doors for rent,
each of you on that blessed day of legal marriage
a chestnut stick to those moments to hold,
a cone of a tree of unkempt chestnut
especially in the bedroom you put,
I am not paganistic that any “rhetorician” to add, not never,
Why not and near the car’s daily glass,
the chestnut’s cone hang,
O, my eye became a grain of roasted chestnut,
let me explain it again,
The answer that completely divides- chestnut,
Castanea sativa, castanea mill,
Translated by Prof.Tyran Prizren Spahiu- Kosova
Gështenja- dru pjellor i së drejtës pingule,
trungun- prag, hijen- oborr i shtëpisë,
siç po shkruajnë: “kistinen” ky emër në keltisht,
“chataigne” në frëngjisht, ”gesztenye” në hungarisht,
“kastanje” në gjermanisht, “gastan” në sllovakisht,
“castagna” në italisht, “gështenja” në shqip,
gjuha e nën dheut pellazg me rrënjë e shkruan këtë emër,
këta etër prehistorikë si patronim te drita e syve na e lanë,
te drita e syve ta ruajnë, te drita e syve e ruaj unë,
e ruan gruaja ime xheloze nëse dhe një xixëllonjë ndërhyn,
dhoma e gjumit e ruan në të gjithë botën ku gështenjat
piqen e pëllcasin “puf”, “puf” në shpuzë e zjarr gjaku,
tymrat dhe avujt e tyre oxhakët e pasthirmave i përcjellin.
Gështenja, Castanea Sativa, Castanea Mill,
e pse jo ç’po lexoj: gështenja e egër, gështenja e butë,
gështenja gjetheartë, gështenja e kuqe, gështenja e ëmbël,
gështenja e shkurtër, gështenja e kalit, gështenja ujëse,
gështenja e detit, ç’po lexoj e pse jo: gështenja shqiptare,
ose ballkanase, gështenja evropiane, gështenja amerikane,
gështenja japoneze, gështenja indiane,
gështenja kineze, gështenja “etj” e pse jo ç’po lexoj,
ç’po lexoj e këndoj e pse jo me zërin tim etnik
dhe mikrofoni a çdo aparat tjetër ndërhyrës
si ashkël në sy te ky zë, po.
Me famë në familjen e (ah)eve ose anktheve ky dru,
ahhh- nga zbritja e shpirtit pingul, nga ngjitja e shpirtit pingul
nëpër rrugët e ndërlikuara të damarëve ky shpirt, ahhh,
jo vetëm në trupin njerëzor, por te secila gjallesë e formës,
formë e gjallesës, pra dhe te një pemë, te një bimë e florës
që ti, mëkëmbës barbar, e torturon, e therë, e pret, e vret,
e mbyt, e djeg për së gjalli, natyrë plastike kudo, prej teje!
Zogjtë të rralluar, tejmase të rralluar, prej teje!
Tash sa vjet shpendë plastikë, lule plastike, drunj plastikë,
reliev plastik, klimë plastike, njerëz plastikë, gjuhë plastike,
pushtete plastike, qytetërime plastike, jetë plastike, prej teje!
Vetëm engjëjt pranë secilit prej nesh plastikë, jo, kurrë,
por me ato krahë shpendësh
që thonë se kanë, të bëjnë kujdes,
krahët tek përplasin, tutje të largohet era e rëndë e plastikës,
ndonjëri prej jush, engjëj, në kurthe plastike të ngrehura
dhe te dera e shtëpisë e secilit prej nesh, mund të bjerë.
Nga shembujt hyjnorë të vetërregullimit në biosferë
pema e bukës, gështenja, castanea sativa, castanea mill,
në mos dukje,
atë që ha në vend ta shtyn me ujëra nëntokësorë,
retë arrin me shtat, i tërheq dhe buzët pas ngrënies t’i fshin,
në këmbë drejtë të mban, tokën nën shputa të fortë ta bën,
erozion i stresit dhe depresionit në gropa të thella gjithandej
mos të shtyjë dhe të fundosë, për së gjalli i murosur,
lëvizje merr nga miliarda qënie të gjalla, ty t’i jep,
t’i jep ty në mos dukje, o njeri, bamirësja e planetit,
gështenja, castanea sativa, castanea mill.
E paska boçen- lëmsh të kujtesës: ”-Zgjohu! ”,
me gjemba të zgjatur e të futur gjer te hormoni më në skaj
dhe më i largëti mendim, ky për t’u parë terrin zgjedh,
grusht e paska boçen, ortekun e resë së zezë formon
por kurrë për reshje në mëdyshje dhe gënjeshtare,
paralajmërim i syve çjerrës boçen e paska
në mbrojtje të çifteve- kokrra, në forma zemrash jo rastësisht,
plot boçen e paska, marshallah, vetëm kokrra në çift
nga dy në tetë, nga tetë në dy, krah më krah
kokrra me kokrrën,
bark me këlyshë nga dy në tetë, nga tetë në dy
e paska boçen,
e kaftja e faleminderit- lëkurë e secilit, e secilës,
e bardha e lamtumirës- mish i secilës, i secilit.
Ç’është ky numur i përpiktë çift nga dy në tetë,
nga tetë në dy pothuajse te çdo boçe e kësaj peme- poemë?
Robotit kibernetik në çast bateritë i shuhen
nëse në çast mendimin njerëzor, sido që të jetë, e prek.
Cila mund të jetë femra, cili mashkulli, plusi dhe minusi,
veriu dhe jugu, lindja dhe perëndimi te ky numur çift?
Nga dy në tetë, nga tetë në dy ky numur çift
sikur dhe për të trullosur atëhere romakët e lashtë,
veç me numur tek 29 ose 31 ditë, muajtë në të tyrin kalendar.
Gështenja- pemë e familjes me fëmijët gjersa rriten,
asnjëherë dhomë e ndyrë e orgjive- top krimbash brejtës,
nga dega boçja e saj poshtë lëshohet,
ketrat tremb e mbledh, korrat e saj në çift
“për një jetë më mirë”, kuturu në lirinë hallakatëse të sotme,
prandaj dhe pemë e emigrimit në botë ajo,
por jo e astronautëve brenda në anijet kozmike
atyre gjymtyra kapëse e numurit pjellor çift u ik , u humb atje,
dheu-çift u mungon atje, çifti biologjik tokë e qiell,
ky ajrin lind, ujin krijon, zjarrin ndez,
baltën pjellore të dashurisë bën gati,
nga e cila çdo gjallesë e formës, formë e gjallesës.
Boçe e gështenjës dhe në trajtën e stofit top- ti bebe
dhe në trajtën stofit të hapur- ti njeri, rrugëshkurtër i jetës,
Pemë mistike, ej, gështenja, castanea sativa, castanea mill,
xhindët dhe perritë me shumë qejf hijen e saj- oborr,
e pëlqejnë, trungun- prag e shkelin,
dyert- trupa njerëzorë i hapin,
në organizëm njerëzve pse kanë mend u hyjnë,
a për të provuar nëse zemra e tyre- sofër mikpritëse?
A nga kureshja dhe vetë me trup lëndor për t’u bërë,
njerëzit e stërpërdorur duke i përdorur?
A trupin njerëzor për veshtje të jashtëzakonshme
xhindët dhe perritë ta provojnë?
Gështenja, castanea sativa, castanea mill,
kur boçja e saj poshtë bie a mos vepron magjia e zezë
në prishjen e numurit çift të kokrrave të saj krah më krah?
Majë mali në çdo reliev kjo pemë, argument i jetës,
se çiftet meshkuj e femra në qiell më parë lidhen,
burrë e grua në qiej martohen sikurse dhe bebet
në qiej ngjizen e formohen gjera në tokë zbresin a dalin,
të gjithë yjet- nyje të lidhjeve në çift, kërthiza nga prerja,
Po ti, or? Po ti, moj? Përse nuk martohesh?
Përse me nga një fëmijë ose asnjë, ju? Prej kësaj valët e detit
valë në breg më nuk janë, por veç rrudha pala, pala
në ballin e njerëzimit të plakur, prej kësaj, prej teje, prej jush!
Oj! Jetëgjatësi pa jetë të njomë, fertilitet me jetë të thatë,
norma të emigracionit me atdhe e kombe bosh, ouuu!
Asteroidë- meshkuj, asteroidë- femra, asteroidë- nga ndarjet,
divorcohet ai ose ajo, pamundësohet ajo ose ai
kur partneri ose partnerja nuk pjesëtohet me zgjedhjen e vet
ose pjestohet me presje dhjetore- pasoja nga pas.
O djem, o vajza, kurorë kur të lidhni
në bashkitë e territoreve a në shtëpitë e religjioneve,
ku më së shumti kurora e tyre, për lule- dritaret e mbyllura,
për gjethe- dyert e apartamenteve me qera,
secili prej jush atë ditë të bekuar të martesës ligjore
nga një boçe me gështenja në ato momente të mbajë,
një boçe të pemës së gështenjës së pamposhur
veçanërisht te dhoma e gjumit e vendosni,
s’jam paganist që ndonjë “rit- shejtan” të shtoj, jo kurrë,
Pse jo dhe pranë xhamit të makinës së përditshme,
boçen e gështenjës e varni,
O, m’u bë syri kokërr gështenjë e pjekur,
a prapë t’ua shpjegoj,
Përgjigje që plotësisht pjesëtohet- gështenja,
castanea sativa, castanea mill,
Shpjegime fajalësh:
-antroponim (emër njeriu), patronim (mbiemër njeriu)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s