Cikël poetik nga Ilir MANXURA / Shkëputur nga vëllimi poetik ” Simfoni në varg”

Cikël poetik nga Ilir MANXURA
 
 
KAQ DUA …
 
..Ma jep vështrimin tënd,
që sytë e mij të zhyt në të .
Me buzën njomëzake etjen epshore,
mundohu të ma shuash .
Një psherëtimë të lutem më jep ,
dhe pastaj ti,
ti më kerko ç’të duash …
 
 
 
BURGOSJE
 
Ta mora aromën ,
aq shumë e ndjeva
Ta preka lëkurën ,
epshin ta shpërtheva .
Ti mora te gjitha,
T’i rrëmbeva .
Të gjitha,
unë i kam tani .
Vetem se…eh !
… tek puthjet e tua ,
Burgosa, timen dashuri
 
 
 
NË LIBRIN E JETËS…
 
Një çast dashurie.
I vetëm ai çast ,asgjë rrotull tij .
Unë e ti , jemi aty .
Unë , ti dhe…
dashuria që shkruhet ,
në librin e jetëve tona .
Aty shkruhet ,
dhe aty përjetësish do të ruhet ..
 
 
 
DJALLËZI APO….
 
..Pasionin,
ma shpërtheve ,
në dejet e gjakut , flakërrufe .
Mëkatin vetëm në një natë,
ma mësove .
..Një gotë verë , një cigare ..
Hë !
Më tej një kafshim , sigurisht .
Dhe tani …
Tani ushqehesh nga unë ,
përjetësisht …
 
 
 
SIMFONI
 
.. Ndërmjet këmbëve ,
një violinçel e përkëdhelin gishtat .
Me fundin paksa mbi gjunjë
dhe sytë e mbyllur përgjysëm ,
ku nën vështrimin e akullt vagullues ,
ndihen tingujt,
që me rrahjet e zemrës vibrojnë .
E në qarjen e tyre notat një e nga një ,
sikur nga shpirti violinçelit lirohen dhe..
pastaj ajo, që dalëngadalë ,
luhatet nën sinfoninë e Sebastianit …
..Unë ,
përhumbur nën tingujt e sinfonisë ,
sodis dy gjunjêt e rrumbullakët ,
nën fundin paksa mbi ta ,
dhe..
violinçelin fatlum ,
që lëkundet nën kënaqësi të dyfishtë…
 
 
 
MËKAT ?
 
Çdo mbrëmje ,
lutem Zotit , përgjërohem .
Mëkatin të më falë .
e më tej ,….
i fjetur prapë mëkatin bëj …
Ç’do mëngjez ,
i lodhur , i tunduar..
Ç’farë mëkati ,
të jesh i dashuruar !
 
 
 
NJERËZ SI UNË DHE TI
 
.. Mesa duket ,
dhe unë jam një njeri .
Jam dikush si shumëkush ,
që jeton në këtë botë .
Jam dikush që ..
zgjohem ç’do mëngjes ,
i lodhur nga nata
e një ditë , një shpresë të re e pres .
Lutem ,
e falem Zotit mëkatet të më falë ,
paçka se,..
mëkatet nuk falen ,e di .
nuk falen ato dot vetëm me fjalë .
.. Jam njeri o Zot .
Jam njeri dhe mëkatoj !
jam i varfër ,
i humbur i sunduar ,
por dua edhe unë të jetoj .
Genjej !
Kur them se jam i lumtur ,
Po, po gënjej !
Por nuk flas dot ndryshe ,
e dot nuk them atë që ndjej .
Sepse sot ,
qënka koha e batakçijve .
Sot !
Batakçijtë, unë dhe ti ,
i kemi sot mbi kokë o njeri !
Ata na komandojnë .
Një lëmoshe,
ata na e japin nëse duan ,
dhe me ne,
të varfërit si unë, si ti ,
një djall me kostum e kollare po luan .
Ai djall ..që thjesht jeton ,
sepse ne ,
unë dhe ti që bashkë me mua vuan ,
.thjesht si unë mbijeton …
Ndaj tani ,
në sy më shih o njeri !
e nëse shikimin tim nuk e kupton ,
për ty,
nuk kam më asnjë shpjegim
dhe kjo , kjo më revolton …
 
 
 
ËSHTË FEMËR POEZIA
 
…Eshtë femër poezia ,
prandaj e kam dashur dhe e dua .
Vargjet janë bijtë e saj ,
ndaj varg sot ,më duket vetja mua .
 
Eshtë femër poezia ,
është motër , grua, është nënë .
Rreth saj vargjet yje
dhe yjet që e kanë një hënë .
 
Është femër poezia ,
ndaj e kam dashur dhe e dua pakufi .
Tek muza ime femër ,
Aty !! ..
Aty do jesh përherë ti .
 
 
 
MË LËR O ZOTËRI
 
… po jam njeri o zoteri !
Dhe unë njeri jam
e dua të rroj si rron edhe ti .
nuk dua pasuri , suita e shërbetorë .
Jo , jo .
Dua te rri i qetë ne qoshen time .
Të kem një copë tokë ,
e një shtepizë të ngrohtë ,
ku fëmijet ti ushqej e ti mbroj .
Të ngrihem në agim,
një trastë të marr e të shkoj të punoj …
..Po më lërë o zotëri !
Nderin , dinjitetin .
Të paktën mos mi merr .
Mos më bëj te lig ,
e me miqtë mos me fut në sherr .
Sot je aty .
Aty në piedestalin që me shokë të ngritëm
Të vumë për burrë të mirë
e të mira punë të beje nga ty pritëm …
Eh o zotëri !!
më mashtrove ,o zotëri .
Përsëri më mashtrove këtë herë .
prapë më le të varfër ,
e vetë u gdhive milioner .
Më lyeve , më ngjyeve me bojra e me fjalë,
u duke goxha burrë dhe ne ..
thamë hajdë te dalë ku të dalë ….
Eh o zoteri .
Thua keshtu te jetë e thënë ?
të ikim, të ikim sa më parë ,
e në vend të huaj fëmijëve t’ju tregojmë ,
pse lindën aty , nga tok’ e tyre ndarë .
 
 
 
Shkëputur nga vëllimi poetik ” Simfoni në varg”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s