Poezi nga Manushaqe Toromani

Poezi nga Manushaqe Toromani
 
 
***
 
Po ikën vjeshta gjithë trishtim
ndarjet shije të hidhur kanë
Kush e provoi e s’ u ndje ligsht
e lot nga sytë nuk i ranë.
 
 
 
BUZQESHJEN JO!
 
Mos ma vrisni buzqeshjen
asgjë tjetër s’më ka mbet.
Edhe fjalën e kam tretur,
as ajo më nuk ju prek.
Unë nuk qaj më, lot nuk kam,
kur trishtohem kam buzqeshjen
edhe helm të jem përbrenda
pa atë e tretur jam.
Më gjykuat, më thartuat
nuk ua ktheva, thashë vazhdoni
Kaq u trembët nga buzqeshja
Të ma merrni atë doni.
 
 
 
VËRTET
 
Mos t’ iu duket fare çudi,
dhe unë kam pirë raki.
Jo vetëm në një natë me shi.
Ma ka dashur gjaku.
Jam shtruar me miq, me shumë shoqëri
kam pirë, kam ngritur dhe dolli.
Pa jam dehur, kam dëfryer,
nga pak dhe e kam kapërcyer.
Raki kazani, pikë e parë
isha shpirt, u bëra zjarr.
Ore prapë do pi e do dehem,
se iki nga kjo botë
e më s’ kthehem.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s