Poezi nga Sibora Huda

Poezi nga Sibora Huda

 

***

Kjo rrugë,
Sonte po më ngjan si një fletore muzike,
Aty ku makina shkruan
E zhurma thur muzikë në pentagramin gjigand.

 

Një pikturë

A ka ngrotësi brenda një pikture,
A është i vërtetë ky zjarr,
Bojrat a pikturojnë të vërtetën ?
Pse nxehtësine s’e ndjej.

Po një diell të pikturoj,
A do e ndriçojë rrugën time,
Po atë familje të vjetër,
Penelat a e krijojnë.

A thua se me të bardhë,
Mund të ngjyros mbi të zezë,
Apo del gri,
E shpresat mi shuan ??

Ka mbetur pak e bardhë,
Ç’mund të bëj me të,
Apo në fatin tim të zi,
Të shkruaj: ”LIRI”.

 

Nënë

E di, që sot rëndë gabova
E zemrën tënde lëndova
U mata aq shumë
Por fjala e toni i lartë
Përtokë më rrëzoi.

Nënë
Mua më le jetim një pikë loti i yti
Sot harrova çdo gjë
E në çdo frymë të mendoj.

Më fal nënë
O nënë
Mi kthe ngjyrat në jetë
Që sot sytë të mos më bëhen si film vjetër.

Më jep një dorë
E fjalët të rrezoj
Pendesën eja ta hedhim tutje
Veç sot
O nënë.

Nuk është hera e parë e as e fundit
Që ndihmë të kërkoj
A më fal dhe sot
Sot nënë
Veç për një sekondë më mungon.

Lotët flasin vetëm fjalën
Ma fal dhe sot…..

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s