Mi sveglio … (Zgjohem…) / Poesia di Juljana Mehmeti

Poesia di Juljana Mehmeti

 

Mi sveglio …

Intrecciata tra fili di ragnatele
reliquie dell’oblio,
negli spazi vuoti … pieni di nebbia.
Lo sguardo coperto dai capelli
tra ricordi tormentati, sbiaditi
svegliati all’improvviso …,

inseguendo una visione.

Antica percezione… di immagini e colori
che oltrepassano le distanze temporali
con pesanti passi di giganti …

Immersa nei sentimenti
tra radici – metastasi radicati negli abissi dell’anima,
che cerca la salvezza là … oltre l’immaginario.

In un bagliore traballante
di aurore di speranza

tu, come luce appari
e leggermente verso il cielo
mi sollevo
tra le stelle mi accendo
sfiorando il desiderio …

@ julja

 

Zgjohem…

lidhur në fije merimange
relikte harresës
në hapësira bosh ..mbushur mjergull
Me shikimet mbuluar flokësh
trazuar kujtimesh të venitura
që zgjohen kalimthi …

në ndjekje të një vegimi

I hershëm përjetim… ngjyrash e imazhesh
që kapërcejnë distanca kohërash
me hapa të rëndë gjigantësh…

Fundosur ndjesish
ndër rrënjë – metastazë lidhur në vrazhda shpirti.
që kërkon shpëtim atje … përtej imagjinatës

Në një feksje të dridhur
aurorash shpresë

ti shfaqesh dritë
E lehtësisht në qiej ngrihem
yjesh ndizem,
dëshiren prek…

Julja ( vëll.Tejkalim )

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s