MË MUNGON / Poezi nga Rrahim Ganiu

Poezi nga Rrahim Ganiu

MË MUNGON

1
Eci rrugës me mall për ty
A thua zhgënjim pafundësi
Nuk di sa mund të duroj
Kur ëndrra më bëhet
Sizif dite
I mbyllur në habi kujtimesh
Ku shpresa shpresën shqetsoi
E zjarri im nuk shuhet
Më duket meteor i përkryer
Kozmik në pafundësi

2
Jo.shpresa s’lejoj të lëndohet
Kërkoj fjalën e pa thënë
E gjejë në vargun tim
Sekret i mshefur në syt e gjelbër

3
O Perendi mos lejo që sonte
Drita e hënës të shuhet
Ajo më mungon edhe sonte
Mos lejo të ëndrroj pa shpirt pa zemër
Nuk munedem të ngre dolli çasti
Të lutem më falë zemrën tënde
Edhe në se është copë akulli ngricë
Zjari im do ndezë e shkrinë furtunat
Kur në trupin tim aratiset shpirti i sajë
Ajo më mungon

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s