Tek po flisja me ty / Poezi nga Altin Meçja

Poezi nga Altin Meçja
 
 
Tek po flisja me ty
 
Në sytë e shpirtit ta lexova dhimbjen,
kallo shpirti ngarkuar mbi shpinë,
nisa të qaj ndërkohë që qeshja.
sytë e mendjes më çuan diku.
Sa ngjanim të dy!..
Ti nuk tregove shumë nga vetja
e unë të lexoja, në heshtje
të njëjtat gjurmë, pëherë një ecje.
 
Kisha kohë që s ‘lexoja shpirtra të lirë…
Mbase kemi filluar të çmendemi.
Sa mirë, kështu do jemi po ndryshe,
Fundja, prandaj dhe gabojmë,
Për të mos qënë Turmë.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s