Poezi nga Fiqirete Kukli

Poezi nga Fiqirete Kukli
 
 
Mosmirënjohësi
 
E pashë të lodhur, pa ngrënë, të etur
E mora për dore dhe bukë i dhashë
E shihja me admirim tek hante i heshtur
E ndajmë bashkë, bukën, i thashe
 
Pasi hëngri e piu ato që deshi
As faleminderit e as në sy s’ më pa
Më vonë me të mirat që i bëra, qeshi
E më shau e çfarë s’ më tha!
 
 
 
Pranverë e hidhur 2012
 
O ju zogj që këndoni
Mbyll veshët nuk mund t’ ju dëgjoj
Dhe ju lule që çelni ,
Mbyll sytë nuk mund t’ ju shikoj
 
Më dhemb shumë kjo pranverë
Dhe shpirti më qan
Se një varr kam lënë
detit matanë
 
Ti o zog që më vjen mua pranë dritares
Shko atje e ço mallin tim
Ço një lule e ço një lot
e qaj ti për mua, se jam në mërgim.
 
 
 
Ti hapa krahët dashuri
 
Të prita dashuri , të prita
Të preka ngadalë, pa zhurmë
Mos të të humbja nuk më iku frika
Trembesha për ty dhe natën në gjjumë
 
Krahët i hapa për ty dashuri
I mbylla pastaj , se mos më ikje
Dhe zemra vraponte si veri
E gjeta, thërriste , gjysmën time.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s