Mulliri i vjetër / Poezi nga Irina Hysi

Poezi nga Irina Hysi
 
 
 
Mulliri i vjetër
 
Një sekondë psherëtimë: fatin e njeriut takoi në hapësirë,
parashutë mëndafshi, shkëlqeu qiellin shpirtit…
Fjalët e pagëzuara mori era, goja çudi, u hap si një zgjua.
Kaloi urën e bajameve një kafshatë, folja lakuriqe volli…
Pastaj u zhduk – si trutë e kecit, rrugës së stomakut…
Të marrë t”ëmbël, nëpër rrymat, zhveshi një pikë…
Preu një biletë absurditeti, jehona e gjakut zbrazi madhështi.
Atje në errësirë kërkuan të çarën: përsëri dhe përsëri…,
si për të folur për dashurinë një tretësi t”verbër?…
 
Boshllëku i mungesës, dogji thëngjij llumi mes ndriçimit…
Kadifja e pjekur mullirit të vjetër…gllënjka kapërdiu…
Oh, ç”aromë…!..
 
 
.@IRINA HYSI·

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s