Poezi nga Behare Daja Kasa

Poezi nga Behare Daja Kasa

 

Agoni

nëpër pavionin e çmendurisë
ecin zbathur bluzat e bardha,
gjurmë lënë mbi pllakat e shpirtit.
kaq poshtë ka rënë humanizmi i tyre?

nëm pak bukë moj zonjë,
jepma dhe thërrimen e fundit,
thërrimen e fundit të ditës.

…Zoti t’i shtoftë ditët e shpirtit,
e mua luksin bredharak që nuk ka të ngijur…

 

Po t’thërras ty muza ime

Po t’thërras ty muza ime,
Ngrohma shpirtin cep më cep,
Bëmu këngë e ligjërime,
Falm’ buzëqeshjen që më deh.

Po t’thërras ty muza ime,
Falm’ buzëqeshjen që më deh,
Bëmu folé dallandyshesh,
Cicërimash,eja m’merr.

Bëmu folé dallandyshesh,
Cicërimash eja m’merr,
Shpjermë lart, në ato vise,
Mes ahishtes degëgjerë,

Po t’thërras ty muza ime,
Mes ahishtes shpjermë larg,
Ta ndjej gjer në palc’ të ashtit,
Tënden ndjenj’ që më përflak.

Po t’thërras ty muza ime,
Tënden ndjenj’ që më përflak,
Gdhendma brenda timit shpirt,
E mbyllmi dyert mos të dalë.

Po t’thërras ty muza ime,
Mbyllmi dyert mos të dal’
Ruam’ nga t’tjera tundime,
Shtrimë veç në tëndin shtrat.

…po t’thërras ty muza ime,
bëmu këngë për merak…

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s