Poezi nga Flutura Açka

Poezi nga Flutura Açka

 

N’Logun e Birit

po pushon mendja,
dhe kujtimet
dhe drita ka ngjyrë dite
dhe nata flen nën yje.
Këtu edhe mali flet si njeri,
dhe pemët dinë me t’përqafu.
Këtu ka andrra kaq t’bukura,
sa s’du me u zgju!

 

Mungesa

Mungesa është e padukshme,
ka trajtën e ajrit,
ka ngjyrën e klorofilës,
që njerinë, të mos e lodhë durimi.
Hap e mbyll sytë, koha
kjo plagë e shpinës,
si sumbull malli ka humbur,
në garderobën e gjakut,
në rrëmujën e stinës.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s