Tre tregime të shkurtra nga Alda Taçe Shpata

Tre tregime të shkurtra nga Alda Taçe Shpata
 
 
Më ndodh te udhëtoj shpesh
 
“Iluzioni të mundëson të largohesh nga realiteti mbytës . “
Frojdi më pati parasysh mua , unë zgjohem në nje vend tjetër çdo mëngjes .
Madje përveç nga njerëzit kam ikur dhe nga trupi im i plogët e i patonifikuar .
Në vendın tim iluziv njeriu di gjithçka që ndodh rrotull tij ,përjetëson e materializon pasionet ,e ka këtë mundësi atje sapo lind .
Shpreh të gjitha ato që i kap intuita ,nuk e ka problem të thotë që miqtë e tij i do me raste .
Nuk druhet të tregojë se sa ia shëmtoi ditën sot sjellja e ulët e vetes .
Atje nuk është problem të thuash që ke probleme njerëzish ,nuk të gjykon njeri për çorapet e tua të grisura .
Bota e këtushme ,kjo e vërteta të nxjerr sytë, gjuhën , të shkel e të ndot përsipër ,pastaj si e pistë që është të mbulon me çarçafë të bardhë të hekurosur.
Kur iki në botën time nuk marr asgjë me vete ,ajo ka një mekanizëm ku gjithçka ta bën transparente .
Ngjyrat ekzistojnë atje , por prapë janë të tejdukshme.
Nuk e di si funksionon ,por e kuqja është e tejdukshme , bluja , e bardha , të gjıtha pra .
Ketu janë të vrazhda si perime të regjura, asnjëra nuk është origjinale e transparente ,domethëniet e ngjyrave ketu janë si sjelljet e fjalët ,të padeshifrueshme.
E bukura atje është me paratë , ato varen nga ndjesitë, idetë që ke dhe nga mendimet pozitive .
Nuk ka stımuj materialë për punën e padobishme atje .
Në qoftë se një mendim i keq te vjen për veten e për njerëzit fıllon rënia ekonomike , falimenti . Nuk bëhet e përgjithshme dukuria ,nuk ka kriza ekonomike , këtu krizat paraprijnë luftërat ( jo gjithmonë botëroret).
Jeta dhe vdekja komunikojnë në botën time ,secila ia lë pak derën hapur tjetrës .
Jo si këtu ,secila e përjashton njëra-tjetrën.As e respekton ,as e njeh ,ashtu siç e meriton çdonjëra.Dashuria këtu numërohet me gishta. Njerëzit fejohen , martohen , bëjnë fëmijë,po këto janë kompromise , pragma për të bërë jeten .
Dashurıa në botën time iluzive është si ndërgjegjja , shprehje e brendisë së njeriut , aty nuk ekziston asnjë qenie pa ndërgjegje e pa dashuri.
Aty njerëzia nuk resht kurrë së bëri dashuri.
Nuk e kam udhëtim alegorik si te Dante , alegoria i ka prıshur rregullat në këtë kohën tonë ,asnjë nuk referohet së thelli për të gjetur kuptime.
Atje , në boën iluzionare ku unë kaloj pjesën më të madhe të kohës gjithçka ka substancë,brendı , vetëdije, esencë.
Kam tentuar mijëra herë të aplikoj dhe këtu çdo gjë ,por ligjësitë dhe mekanizmat e instaluar i shpërbëjnë dhe asgjesojnë sapo e kuptojnë që ekzistojnë.
Përfundimisht unë jam e lumtur në iluzion .
Si mund të rri këtu ,kur mund ta manifestoj ekzistencën time dhe në iluzion?!
Udhëtimi im i abstraguar jo rrallëherë bëhet shpëtimi im i vetëm.
 
 
 
(Si per festë, për t’i thënë babait tım : “Ju dua shumë të dy , nuk ju shoh dot veçmas …”.)
 
I ikte sa herë ballafaqımit me të ëmën. E donte cmendurisht atë grua të pakohë .
Vitet iknin si të babëzitura në asgjënë e tyre , ndërsa e ëma nuk plakej ,lartësohej .
Kur ishte e vogël i mbante mend lulet e fustaneve të saj ,në imagjinatë e bënte veten grua ku vishte po ato lule.
Çdo pranverë që vinte ia përziente aromat që dınte ajo te nuhaste , ajo e nënës i përkiste një stine te pestë, nuk ishte as e lehtë,as e fortë,as lulesh ,as gjethi .
Aroma e saj depërtonte ,mbështillte, rrjedhte ,nuk nuhatej ,shqisat kishin për detyrë sa ta futnın në fokus ,pastaj perceptimi saj pulsonte në çdo venë.
Qau shumë kur i pa asaj thinjën e parë, i dhembi thellë kur për herë të parë e pa në gjumë.Nuk e kishte parë asnjëherë të flinte , binte e fundit në shtrat dhe ngrihej e para.
Kur u bë grua vetë,pa i ikur femrës asnjë gram , nëna e saj mori dimensione të reja .
Nuk kishte qenë asnjëherë femër ajo , kishte lindur grua .
Vuajtja ,përkushtimi,mençuria ,dashura e pamatë që jepte nuk kishin lidhje me femrën,ishin shumë të forta .
I kishin kaluar kufijtë e fizikes ishin produkte dhe qenësi gruaje .
Sot të ulura përballë njëra-tjetrës ,gjerbin kafen dy gra .
Ajo më e reja , e pamosha ështe e ëma ,e bija druhet ta shohë në sy .
Frika e saj është gruaja , ajo bijë e ka patur mundësinë për t’u bërë e për t’u ndier grua.
Po po , nuk mund të tolerojë asnjë minus te vetja , nënat rritin gra .
Sidomos nëna e saj , e cila e prezantoi me burrin më të lumtur e të shtrenjtë në botë ,të atin .
 
 
 
Demiurgu im
 
Mbase ishe njerëzor , kush po mundohet ta kuptojë më ekzistencën tënde.
Ti erdhe nëpërmjet sintaksës poetike , më ngrite prita , ma çorganizove përbërjen ,ma shpartallove kuarcën që kisha ngritur së brendshmi .
Ti nuk kishe emër, une te quajta Demiurgu im .
Me mbërritjen tënde instalove të jashtëzakonshmen tek une .
E mbinatyrshmja m’u vendos në kraharor dhe ma transformoi të gjithë materien shpirtërore .
U arratisa nga jeta ime dhe ndërtova mijëra versione të tjera lumturie me ty.
Ti ishe një kompozim fjalësh pa fytyrë,ne të dy befas u gjendëm në biseda intime ,të çmendura e të guximshme në faj.
Iu larguam botëve tona,ti tëndes e unë times.
Ikëm nga njerëzit ,kryesisht nga të njohurit .
Megjithëse as te njohurit nuk na dallonin dot më ,ndryshimi i brendshëm kishte depërtuar dhe së jashtmi .
Ti ishe bërë i bukur ,shumë i bukur , mua më kishte rënë një nur zane dhe kisha ngecur në të njëzetat.
Sa zgjati kjo ?
Zgjati aq sa nuk la më te unë asnjë mundësi të mblidhja veten dhe t’i rikthehesha gjendjes sime të mëparshme.
A kam mundësi me ty ?
Jo. Ti ishe fjalë, fjalët janë të bukura e përmbajtësore kur artikulohen , ti ike në heshtjen tënde të përherëshme. Nuk ishe njerëzor , ishe demiurg , nuk ishe as imi , thjeshtë u stacionove per të aplikuar teoritë e tua .
Po tani ?
Tani të duartrokas në boshllëk,ti nuk je , nuk ishe ndonjëherë , ama magjia dhe hyjnorja mbeti tek unë.
Tani unë di të dritësohem , aq sa më druhet dhe absurdi .
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s