PRANË SOFRËS I PANGRËNË ( Noliane ) / Poezi nga Arqile V. Gjata

12804767_750740435060226_6094607355532605075_n

Poezi nga Arqile V. Gjata

 

 

PRANË SOFRËS I PANGRËNË

Noliane

 

I urituri
“Pranë sofrës i pangrënë” fytyrën ia shkund era…

Çdo mëngjes pranë furrit të bukës
si fëmijë jetim gjithë shpresë
në këtë jetë kaq të shkurtër
ëndërron për fletët e ardhme të jetës,
punë dhe bukë për të uriturin…

I urituri
vjenë e ikën duke mbajtur gjysmën e vetes
gjysmën tjetër tretur në dënesën e viteve,
me fytyrë kthyer nga dielli
qesh me fatin e tij të zverdhur shpejt, pret i heshtur të nesërmen.

Vështroni qytetin…
plakur nga uria, me duar pas shpine
të uriturit buzëqeshin si era e dimrit malor,
koha për ta është e rreme e si gjethe
këputen ngadalë të uritur
e një këngë shiu vajton për ta!

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s