Poezi nga Agim Desku

Agim Desku

Poezi nga Agim Desku

 

 

Pentagrami i jetës

 

Serenadë është pentagrami
I jetës
Hartë e shpërndarë e fisit tim.

Kurrë nuk e doja gjethin e këputur
Sepse të dytë ngjanim me jetën e luleve.

Sa herë të kërkoja trëndafil jete
Deri tek Dielli kam trokitur
Edhe pranverave kur falje aromë.

Të takova kur ishe e shndërruar në shi
Ndoshta ishtin vet lotët e mi.

 

 

 

NDARJA

 

Ndarja
Kurrë nuk ishte fjala ime
Një jetë u bë lot
I pasaportës së grisur.

Merri o det
Kujtimet që dhembin
Ruaj thellësive të Titanikut.

Vetëm lutjen për pranverën
Mos ma merr
Dua të çelin me shpejt trëndafilat
Për të bukurën e dheut.

Edhe për Diell kam lutje
Ta zhdukë nga faqja e dheut
Ndarjen.

Sepse kujtimet për pasaportën e grisur
Më çmëndin.

 

 

 

SYTË E NËNËS

 

Sot
Sytë e nënës i pava në diell
Tek shkëlqenin rrezeve të tij.

Njërin sy ia kishte dhurue botës
Tjterin sy atdheut dhe tokës.

 

 

 

NUK HARROJ

 

Nuk harroj fjalën
Për ëndrrën e tretur
As në legjenda nuk e gjeja.

Ti ma ktheva ëndrrën e fjetur
Në shpirtin tënd Klinton
Jetën time
Zoti ta kishte lenë në dorë.

Nuk harroj jetën e rilindur
Një asht i thyer ferri
Isha në këtë jetë.

Ti më ktheve të jetoj
A mos të jetoj
Më zgjodhe jetën e Zotit.

Ti Klinton më fale jetën
Unë të falë dashurinë e nënës
Tokën arbërore e shkruaj me emrin tënd.

 

 

 

ME VDEKJEN FOLEM SHQIP

(KONFERENCA SË LONDRES 1913)

 

Në këtë vit shtrigash
Bota u ndesh më mua
Në dyluftim më ftoj
Pse isha edhe para dreqit këtu.

Pellazg më dalin rrënjët
Para syve plot helm evrope
Gjysh e stërgjysh më jetuan
Tokës së shqipeve,me bekimin e Zotit..

Evropë,të dukej pak së më ndave
Nga çdo frymë që frymon shqip
Sa herë edhe më shave nënë e baba
Të njëjtën kohë më ngule në hunjë të vdekjeve.

Dhe prap ngulë ashtu si ngule edhe kufinjët
I ndave në mijëra copa emra e zemra
Lotët na u bënë ujë për ta ujitur tokën arbërore
Brezeve të ju falim lindjet me hyjnore të fisit tim.

Ti Konferenca e ,,Paqes,, e Londres,e ndarjes dhe vrasjeve
Kurrë nuk ndale njëherë tek unë
Të më pyesish a jam njeri a majmun
Ku jetoj,në tokë ,qiell apo diell.

Nuk pyete për asgje ,vetem më hedhe në gropa
Kush dreqi jam,a jam ilir,pellazg a çfarë jam
Por ,e dije qe bashkë me Zotin jemi këtu
Edhe para majmunit,bashkë me Krishtin flisnim shqip.

Me vdekjen e me atdheun folem shqip.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s