Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

Poezi nga Dhimitri Jani Kokaveshi

 

VEGIM

Kur era
Frymëmarjen
Lëshoi!…
Gishtat e tu rrëshqisnin
përmbi
flokë si një tymnajë
e shkujdesur
vegimeve!… Endrrimtare
dhe rrezeve
gjezdisese, të gjithësisë.
Ky start i nisur
Njihte vetëm lartësi
dhe ngrohtësitë?…
Harronin
njohjet, pa mbarim
vazhdonin
trysnive!… Udhëtimin.

 

ZBULUAR, NATËS

Qëndismave
të shpirtit
dua të të zbuloj dhe
të qëndroj…!
Pikturave, të gjej
gëzimet
dhe hiret e trupit
çudisin
naten dhe nata…?
Nata!…
Mahnitur mbetjeve të saj
zgjohej!…
Prej zilisë.

 

MË FTOVE!

Më ftove, frikës apo
gëzimit?…
Kjo liri e shkujdesur
zilisë
mbi trupin tënd
falja…!
Mendim, më ftohe
kur fjalët
zbërthenin linjat dhe
fijet trupit
rebele, një përkedhelje
s’ gjeti strehim
dhe zbërtheva…! Veten
mbi ftesat dhe
përplasjet plot iritime
agonive dhe
fantazive zbehur
fitoresh!…
Mos lakmo.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s