Çfarë do të thotë befasim, nëse jo shmangie vetmie? / Poezi nga Alma Braja

Poezi nga Alma Braja
 
 
Çfarë do të thotë befasim, nëse jo shmangie vetmie?
 
I.
 
“Mos iu afro fjalës!
Fjala nuk është muzikë.
Nuk sjell gëzim.
As ngroh, as ftoh.
Mos iu afro!
Nuk e vesh tokën gjelbërim.
As kaltërsi qiellin.”
Kaq shumë “mos”
e unë, kaq afër i rrija befasimit.
E pas fjalëve fshihesha.
Kështu, e shihja më qartë dritën.
I ngjisja fjalë për fjalë, fjalët e botës.
Rrethuar nga kaq “mos”, që nuk ndalonin.
 
 
II.
 
Kishte mjellma rreth meje atë mëngjes.
Ishte fillim pranvere.
Në përhumbje të një “mos” gjithnaje ishin zhytur fjalët.
Gjithkund mos.
Askund liqene.
Ja çfarë kërkonin mjellmat.
Liqene!
Por e thashë.
Unë afër befasimit.
E fjalë për fjalë,
si pika pika që dinin ku shkonin,
të gjitha “mos” të kësaj bote,
u mblodhën para meje e u bënë liqen.
E sipër u ulën mjellmat.
Sepse çdo “mos”, ishte një fjalë.
Pra më thuaj,
çfarë do të thotë befasim, nëse jo shmangie vetmie?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s