Yvan de Maesschalck (Belgium)

Yvan de Maesschalck (Belgium)

‘Le petit monde que je m’étais construit en dehors de l’Institut s‘est effondré. La pomme
est fendue, l’orange coupée en deux. Le suc de la fraise coule sur les lèvres et un doux éloignement commence à tisser la nostalgie’.
(Mohamed Choukri, Le temps des erreurs, Editions du Seuil, 1994, p. 80)

Uit de dichtbundel: “De muren van Meknes”
Demer Uitgeverij, 2020

Yvan de Maesschalck (b. Wetteren, Belgium, 1956) studied Germanic languages at Ghent University. Was working as an English teacher at a secondary school and later at the European schools of Luxemburg and Brussels. In collaboration with Herman Henderickx he published Naakt en wit, een ademende steen (Garant 2003), a thematic survey of post-war Dutch poetry. Is currently co-editor of Tiecelijn. The Yearbook of the Reynard Society and has been the chairman of the Reynard Society since 2017. Vossenlucht. Over Reynaertpersonages en hun aanverwanten (Academia Press, Ghent) was published in 2016. He also contributed to the essay ‘Diep en binnensmonds’. Over Hercules, Richelieu en Nostradamus van Paul Snoek (PoëzieCentrum, Gent, 2019).
At the moment he is active as a freelance reviewer writing mainly about contemporary poetry for Poëziekrant, Tiecelijn and MappaLibri. The volume De muren van Meknes is his poetry debut.

fez na de regen

als een uitgetelde douairière
maar nog geiler dan gras
ligt Fez rillerig verslagen
gehuld in groen brokaat
strak als uitgerold tapijt
waarvan de losse rafels
trekken aan de randen
van de lage daken

over de smalle Kleine Laan
kruien winkelboeren amechtig
hun krukkig houten schragen
gesnerp
gerochel
en gehijg

luttele uren later deelt
de middagzon mokerslagen
uit witte woede ontbrandt in
de hoekpunt van de Grote Laan
en de pas ontwaakte minaret

hooghartig leunend tegen konings-
blauw bezingt ze nu haar naam
Bab Bou Jloud Bou Jloud Bab
en houdt alsnog voet bij stuk

 

fez after the rain

As a worn-out dowager
but even hotter than grass
Fez lies shivered and defeated
dressed in green brocade
sleek as an unrolled carpet
of which the loose frays
are pulling at the edges
of the low roofs

in the narrow Small Lane
shop farmers are crossing breathlessly
their stool-like wooden trestles
shrilling
jingling
and panting

a few hours later
the midday sun lashes out
with white anger igniting
the angle of the Great Lane
and the newly awakened minaret

proudly leaning against kingly blue
she now sings about her name
Bab Bou Jloud Bou Jloud Bab
and still holds her ground

 

labyrint

een bestand van zeven weggeteerde eeuwen
werpt een schaduw over uitgesleten
punten krullen tekens strepen
drie panden met een iele draad
verknoopt spiegelen steels
de sepia wanden van de
meanderende medina
van Meknes

hoog verheven boven
ongeziene tederheden
slaakt een rauwe mannen-
stem een steekvlam
van verheven duisterheden
een veelvoud van geluiden
stijgt ten hemel en bootst kefferig
de schelle lach van *ll*h na

een witte ibis klapwiekt straffeloos
door de sneeuw van het gezongen alfabet

 

labyrinth

a truce of seven eroded centuries
casts a shadow over worn out
dots curls characters stripes
three premises cross-linked
stealthily mirroring
the sepia walls of the
meandering medina
of Meknes

highly elevated above
unseen tenderness
a raw male voice
throws a flash flame
of lofty darkness
a multitude of sounds
ascends to heaven and mimics yapping
a shrill laugh of * ll * h

a white ibis is fluttering dauntlessly
through the snow of the sung alphabet

Yvan de Maesschalck (Sint-Niklaas)

 

Translator Dutch into English: Hannie Rouweler

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s