Poezi nga Fatbardha Sulaj

Poezi nga Fatbardha Sulaj

 

SHPIRTI

….a trembet shpirti,
a trembet shpirti do të pyesja,
shpirti që është pjesë e pavdekësisë
Dua ta di a ka frikë?
A vrapon,
a qan…
Ç’ bën shpirti kur trembet!?
Ti ç’ bën i dashur?
Apo dhe ti ngjan me shpirtin
në këtë ditë….

 

mjegullat qytetase

bashkë me zhurmën më sjellin tek ty.
Aty në thellësinë e syve,
ku dua të humb.
Aty të mbështjell me mantel nate,
ku zoti
shkruan meshare
të ndjerë për ne…

 

hapa jete

derdhen
si muzikë dashurie,
ku jeta është
bekim,
është dhuratë
çmimi që nuk ekziston,
univers i plotë emocional
që kërkon ta duash,
ta duash ashtu
si është në dhimbje,
në gëzim,
panik,
në ankth,
por,
mos e mbulo hënën,
yjet, dielln,
mos tjetërso qenien
buzëqeshjen
dhe natyra do dashurohet me ne…!

 

Ditë kibernetike

Mëngjeset zgjohen me mjegulla nate,
endur si bohemianët e ditëve kibernetike,
rrugëve bën ecejake dhe shiu
trishtë,
diku hapësira gri industriale
ngrihet si memorial kohe.
Mëngjeset zgjohen me mjegulla nate
dita ravijëzon
posmordenizmin flu…!

One thought on “Poezi nga Fatbardha Sulaj

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s