Never again the wife of the wife of the wife ( Nooit meer de vrouw van de vrouw van de vrouw) / Poem by Hannie ROUWELER

Poem by Hannie ROUWELER
 
 
Never again the wife of the wife of the wife
 
Never again that ice cold
spot
which some wear in their eyes
even in the heart
chill of the chill
indifference of the indifference
 
never having to read again
or listen at words
from whom always writes
about what he once had or owned
in the past or in a distant future
perhaps might belong to him.
 
Never having to be the nameless woman again
of the woman
of the woman he once loved
and left him
before he was writing a steady poetry line
or that went to a white line further on.
 
Never that look again
not meant for me but for the woman
of the woman of the woman
he wanted in all those hotel rooms
where you can come together or being
dismissed. Doors can be opened and closed
only a view remains from a window.
 
Never to be forced again to be the woman
who respects herself or being again the woman
of the woman of the woman who is now knocking
at his door, sits down
on a beautiful couch and finds everything okay.
 
 
 
Nooit meer de vrouw van de vrouw van de vrouw
 
Nooit meer die ijskoude
plek
die sommigen in hun ogen dragen
zelfs in het hart
kilte van de kilte
onverschilligheid van de onverschilligheid
 
nooit meer de woorden
hoeven te lezen of aan te horen
van wie altijd maar schrijft
over wat hij eens had of bezat
in het verleden of in een verre toekomst
hem misschien toebehoort.
 
Nooit meer de naamloze vrouw te hoeven zijn
van de vrouw
van de vrouw die hij eens liefhad
en hem verliet
alvorens hij een dichtregel had geschreven
of iets wat liep naar een witte regel verderop.
 
Nooit meer die blik
niet voor mij bedoeld maar voor de vrouw
van de vrouw van de vrouw
die hij had gewild in al die hotelkamers
waar je tot elkaar kunt komen
of juist verwijderd. De deur kan open en dicht
en blijft slechts uitzicht over vanuit een raam.
 
Nooit meer gedwongen de vrouw te zijn
die zichzelf respecteert of opnieuw de vrouw
van de vrouw van de vrouw die nu aanklopt
aan zijn deur, op een mooie
en dure bank gaat zitten en alles best vindt.
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s