Poezi nga Sonja Haxhia

Poezi nga Sonja Haxhia
 
 
E vetmja lule
 
Je e vetmja lule që stërgjat degët e harlisura
e diçka prej meje kërkon,
ndoshta një shkëmbim aromash të njohura
ajrit të tejmbushur
nga grimcat tona të përditshme
takimit sy më sy
një përkëdhelje krelash petale
e vështrime në kolorite ngjyrash.
 
Ti qëndron në saksinë tënde
s’ di të ankohesh
fal veç përkryerjen shkëlqim,
ndërsa Unë humbas paktimësisë fëshëfërimë,
që vjen me erën
e tretet me shiun.
 
 
 
Pasion
 
Mjafton një imazh të shfaqet në qiell
e dielli të përskuqë horizonin larg,
tjetër dritë rilind në shpirt,
e tjetër muzë zgjohet ngadalë,
në pasione të syve ndezur yje
vezulluar beftas në në shirita dritëhijesh.
 
Madje shkruajmë, pa ditur asgjë,
se çfarë mbrëmje do rrëzohet pagjumësisë re
çfarë trilli do sjellë kjo natë regëtimash
e si do lindë dita e re.
 
Dhe kur duket, se pamundësinë prekim
e lartësisë endemi ne
flakë shprese ndezim ndër fjalë
dritë më shumë për botën e re.
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s