Thesari – Eliza Segiet / Shqipëroi: Delo Isufi

Poezi nga Eliza Segiet

 

Thesari

Pështjellime çdo gjë përreth,
E vështirë për ta kuptuar,
S’ dua të jetoj si mbretëreshë,
Por kështu si jam mësuar.

S’ka dyshim, u linda e tillë
Unë jam po ajo,
E thjeshtë dhe e vështirë,
Një njeri si kushdo,
Ndoshta unë jsm një thesar,
Prandaj mua më duan,
Më fshehin t’më kenë pranë.

Unë mendoj se jam një diamant i zi,
Në kuti e mbyllur, fshehur nën çati.

Me vete mendoj se kështu jam,
Por sa vlerë kam për miqtë e mi,
Përfamiljjen time sa vlerë kam.

Nuk e di se kush do të triumfoj?
Urrejtja apo dashuria që dhuroj?

 

Skarb

Wokół nieład.
Trudno,
można się do tego przyzwyczaić.
Nie muszę mieszkać jak król.

Zresztą nie urodziłem się nim.
Jestem
zwykłym – niezwykłym
człowiekiem.
Prawdopodobnie skarbem,
dlatego tak mnie poszukują
i ukrywają.

Myślę, że jestem brylantem,
zamkniętym w ciasnej norze na strychu.

Zastanawiam się,
ile jestem wart dla nich,
a ile dla własnej rodziny.

Co wygra?

Miłość czy nienawiść?

 

Treasure

Disorder around.
Too bad,
one can get used to it.
I don’t have to live like a king.

Besides, I was not born one.
I am
an ordinary – extraordinary
human.
Probably a treasure,
that’s why they are looking for
and hiding me.

I think I am a diamond,
enclosed in a narrow hole in the attic.

I wonder
how much I am worth to them
and how much to my own family.

What will win?

Love or hatred?

 

Shqipëroi:  Delo Isufi

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s