Heshtje (SILENZIO) – Bruno Greco / Përktheu nga Italishtja Juljana Mehmeti

Poezi nga Bruno Greco

 

Heshtje

Ah, çfarë ndjesi e çuditshme më pushton,
kur mendoj atë ndjenjë të ëmbël,
embrioni i një dashurie që koha
nuk më lejoi të kapja,
mbytur, heshturazi në detin e jetës sime.

Sikur veç ta dija cilat fjalë të shkruaj
për të shprehur më mirë mendimin,
sikur të mund të përdorja esencen e ngjyrave,
të pikturoja gjendjen time,
atëherë, ndoshta, atëherë …
gjithçka do të ishte aq e qartë!

E ti, a po më mendon akoma?
Dëshiron të dish ku mund të më kërkosh?

Ngri atëhere sytë e vështro lart,
mbi horizontin e largët, të hutuar,
përtej blusë së qiellit të pamatë
dhe përtej hënës magjike e të ndritshme.

Shiko yjet,
që shënojnë natën me dritë,
vëzhgo hapësirat e pafundme
dhe errësirat abstrakte,
që mbështjellin të gjitha yjet .

Ja, mendimet e mia jetojnë atje,
në mesin e atyre flakërimeve të vogla,
përqafuar rrezeve të dobëta të dritës
endur madhështisë se universit.

Atje, përhumbur mes galaktikave të mahnitshme,
le të bërtasë akoma për ty dashuria ime,
në një heshtje absolute,
të thellë e të pakufishme!

 

SILENZIO

Ah, che strana sensazione mi prende,
quando ripenso a quel dolce sentimento,
embrione di un amore che il tempo
non mi ha concesso di cogliere,
silenziosamente naufragato nel mare della mia vita.

Se solo sapessi quali parole scrivere
per poter meglio esprimere il mio pensiero,
se anche potessi usare l’essenza dei miei colori
per dipingere lo stato del mio essere,
allora, forse, allora…
tutto sarebbe chiaramente così palese!

Ma tu mi stai ancora pensando?
Vuoi sapere dove puoi cercarmi?

Dovrai allora volgere gli occhi in alto,
sopra il lontano, confuso orizzonte,
oltre l’azzurro dell’immenso cielo
e al di là della magica, splendente luna.

Guarda verso le stelle,
che punteggiano di luce la notte,
ed osserva gli spazi infiniti
ed il buio astrale,
che tutti gli astri avvolge.

Ecco, per te i miei pensieri vivono lì,
tra quei piccoli tremolanti bagliori,
abbracciati ai deboli raggi di luce
che vagano nella grandezza dell’universo.

Là, disperso tra strabilianti e mirabolanti galassie,
lascia che il mio amore urli ancora per te
in un assoluto, profondo e sconfinato silenzio!

 

Përktheu nga Italishtja Juljana Mehmeti

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s