Nuk bien Kambanat / Poezi nga Edlira Xhani Velaj

Poezi nga Edlira Xhani Velaj
 
 
Nuk bien Kambanat
 
Ku dreqin ishin këto kambana,
kur ti përleshesh deti im
e flamujtë e kuq japin e marrim përbri teje,
si shënjestra të vëna kot
nga dykëmbësha të pavlerë.
Ishulli lëshon piskama
më bënë të urrej kohën.
Ullinjtë si qënie të pavdekshme
mbledhin në trupat e tyre shpirtra
në rremba grumbullojnë jetëgjatësinë.
Si vallzon Poseidoni plak
e në valë deti kërcenon një Afërditë.
Ku dreqin ishin këto kambana,
kur deti përmbytet nga trupa të pajetë
Zoti bën gosti e fton vec mëkatarë.
Këtu në Tokë.
Nje thirrje nga larg …
Ndihmë!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s