Poezi nga Festim Liti

Poezi nga Festim Liti

 

E DIJA

Unë e dija,

që s’ do të vije atë natë,

ma tha hëna,

tek rrëzohej pas maleve të lartë

e lodhur, e çjerrë, e ngrënë,

nga rruga e gjatë qiellore….

U kthye dashuria jonë në invers,

më në fund e kuptova

nuk kishte më shpresë…

 

MË KOT MUNDOHESH…..

Më kot mundohesh,
të fshihesh pas rrapit shekullor.
Të gjeta në pyllin e pamatë,
aty ku Zanat kanë shtëpinë….
Të tradhëtoi dihatja jote,
dhe e zemrës regëtimë.
Gjithëçka,
mund të fshehësh në këtë Botë,
por kurrësesi Dashurinë……

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s