Monopateve te jetës (Tangled prose of life) – Bozena Helena Mazur-Nowak / Përktheu në shqip Delo isufi

Poezi nga Bozena Helena Mazur-Nowak

 

Monopateve te jetës

O jeta ime, para teje unë qëndroj,
E tëra unë jam jotja, ti e di mire,
Ma jep dorën tënde, unë të gjalloj,
Tok të kalojmë çdo çast të vështirë.

S’e di kush është hieja e njeri-tjetrit,
E shikoj edhe veten, shikoj edhe ty,
Dyshja jonë është drita e spektrit,
Bashkë duhet të jetojmë në harmoni.

Të lutem, më ndihmo në rrugëtime,
Mos më lër të dale nga udh’ e mbarë,
Nga çdo keqbërës, mbroje jetën time,
Në çaste të vështira m’u gjend pranë.

Rruga e vështirë mes skutave të jetës,
Lodh zemrën, dhimbje sjell shpesh herë,
Ta qetësojmë sadopak zemrën e vjeshtës,
Tek rrimë nën hijen e geshtenjës në vjeshtë.

 

Tangled prose of life

I stand before you my life
You know that all I’m yours
Give me your hand will be livelier
We go together on rough roads

I no longer know who is whose shadow
You and me I can see
Would not look like our pair
Should always live in harmony

Please help me in the corners
Do not let me fell out of the track
Protect my life from intruders
Plagues and all the difficult choices

The way through the tangled prose
The tired heart often hurts
Sit down in the shade of the chestnut
Let us soothe the heart autumn.

 

Përktheu në shqip  Delo isufi

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s