Poezi nga Isa Bytyqi

Poezi nga Isa Bytyqi

 

ti e unë

nj’at dritë t’syve kurë ti ma ep
botën mun’em me n’rique
nj’at buzqeshje kurë ti m’a falë
n’lumtuni
vujtjet e botës i kisha shn’rrue!
nj’at frymë tane qe jetë më jep mue
shterngatë dashnie botes ia kisha que
me nj’ato duer kurë me përgdhelin mue
s’kisha lan njeri vetëm
me vetmue’

m’a ep dritën,
m’a ep frymën
m’a ep buz’qeshjen
dhe ato duer mue
botës t’vuejtun e t’çoroditun ,
ti e unë
dashni,
shum dashni
me i dhurue!

 

Atje

Ashtin tem 
që vet nuk muj m’e que n’at ven’
n’dhé tem du’ me m’a que
jo elegji me me m’shkrue
as lapidar
s’du me m’marue
as me m’vajtue
por që nji ditë,
f’mijtë e mi’
e f’mijtë e f’mijve t’mi
me muejt me thanë,
un vi nga
nji ven’
atje
ku t ‘parëve t’mi
âshti iu flen!

 

krymi

Nuk kam n’i 
si hjekë krymi n’lis
por kam n’i
lisin t’u gjimue
krymi trupin tue ia grimcue,
kur t’mërzitem,
diçka mrena m’grryen
si krymi lisin
edhe mue,
njeri’t n’venin tem
a thu’ i dhem’
a thu’ asht për mue t’u vajtue
xhamën tem
si xhamnë e lisit
a thue asht
tue m’a ndigjue!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s