NË ËNDRRAT E NATËS / Poezi nga Hana Xhihani

 
Poezi nga Hana Xhihani
 
 
NË ËNDRRAT E NATËS
 
Me ëndrrat e natës fluturoj
lindje-perëndim në horizontet,
në brigjet e tokës mëmë.
Vrapoj plot mundim,
të fsheh mallin tim.
Shpesh,
netët e errëta më mundojnë
ndaj rendëm,
rendëm kuturu,
me dritën e së bukurës hënë.
Shoqërohem, flas me të,
me atë ndriçim të zbehtë,
veten pyes:
Vallë, ëngjëjt e mi,
a do t’i shoh aty?!
E rend
fluturuar,
me mall,
shpirt,
mposhtur,
gjunjëzuar.
I rrëfehem yjeve një nga një,
loti merr udhë, pritë më zë,
ëndrrat e natës
më vijnë si harresë,
malli,
dashuria,
më këputin si degë.
Shpirti
si dallgë përplaset nga kujtimi,
shpresa
zhuritet nga zhgënjimi.
Me ëndrrat e natës vesh
maskën e kënaqësisë,
kapërcej male,
fusha,
dete,
të ndiej aromën e Shqipërisë.
Shpirtin s’ma lehtësojnë, as Sonë*, as Sena*,
gjak shqiptari kam ndër vena.
Jeta më fton,
që në një gjuhë tjetër të flas, të këndoj,
por këmbana e zemrës
në gjuhën time cicëron.
 
Saône* Lumë që përshkon qytetin e Lionit, Francë.
Senne* Lumë që përshkon Parisin.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s