Poezi nga Bilall Maliqi

Poezi nga Bilall Maliqi

 

FJALË E PADALË

Më ngeli në fyt një fjalë
S’ mund ta qes as s’mund ta përpij

Fjalë që më ngushëllon dhe mërzi më shton

Aty qëndron që sa kohë
E strukur në një kthinë të fytit tim të tharë

Fjalë që mirësi rrezaton të keqen e sulmon

Në motet e ikura (të nxira)
Dridhej përbrenda si thupra në ujë e nuk doli

Kjo fjalë e shkruar në brendinë e shpirtit tim.

 

IKËT…

Ikët pa i pyetur brigjet
As ato kodra që s’i vijëzon dot syri
As kopshtet e luluara ngjyrash

Pa i pyetur varret
Në ato tuma të ëndrrave harrestare
Ato skelete që nëndheshëm i kapë dëshpërimi

Pa e pyetur as vegjëlinë
Duke i lënë çiftelitë të paakorduara
Varur në murë me baskia të dryshkura

Ikët duke i parë lotët e nënave
Që shpojnë tejpërtej rrasën e qëndresës
E të nuseve shamikuqe që (s’e) presin kthimin

(Ju) ikët autostradave të përhitura
Me vizë bardha të shkëputura të shpirtit
Drejt portës së perëndimit të perënduar.

 

TROKITJE NË PORTËN E FSHEHUR

E di udhën deri te porta e fshehur
Atë rrugë e di veç unë

Ti nuk e di çastin kur unë trokas
Me dorën e dridhur në portën e vjetër

Ti pret që të dëftohem në ëndërr
Si një hije e padukshme nate

Të dridhurat e gjetheve vjeshtake
Të mbajnë pip në këmbë

S’ka asnjë zë veç një erë e trazuar
Fishkëllen e mbyt monotoninë

S’di nga u dëgjua kjo trokitje e lehtë
Për t’u hapur deriçka e ëndrrës së zgjuar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s